Þorsteinn frá Hamri; Kveðja

Í tilefni af sjötugsafmæli Þorsteins frá Hamri birtist hér eitt af hans fallegustu ljóðum, ljóðið Kveðja.  Það er að finna í fyrstu ljóðabók hans Í svörtum kufli en er hér tekið úr ritsafni Þorsteins útgefnu árið 1998.

 

Kveðja

 

Haustkul af norðri brottu ber

blómkrónu dána. Lát það hvísla

örlagaspám í eyru þér.

Er skarður máni í skýjum fer

er skjól okkar þessi hrísla.

 

Ég er á leið til ljóðvakans

ljósu stranda. Mér dísir sungu:

Á vetrarkvöldi þú kemst til lands;

langsótt er hafið, en leikur hans

er lífsgjafi þinnar tungu.

 

Barrkrónan skelfur særð og sjúk

er svalinn slær hana fastar og tíðar.

Stormurinn ber þér frost og fjúk.

En mjöllin sem kemur köld og mjúk

ber kvæði mitt til þín síðar.